نثر
به نام آنکه اگر حکم کند،محکومیم
نصایح پدر به پسرش
آنچه را گذشته است فراموش کن و بدانچه نرسیده است رنج و اندوه مبر{}سحر خیز باش تا کار خود را به نیکی به انجام رسانی{} هرگز ترشرو و بد خو مباش{} اگر خواهی از کسی دشنام نشنوی پس کسی را دشنام مده{} خود برای خود، زن انتخاب کن {}روح خود را به خشم و کین آلوده مساز{} سخی و جوانمرد باش تا آسمانی باشی
دوستدار دین باش تا پاک و راست گردی{}اگر چه افسون مار خوب بدانی ولی دست به مار مزن تا تورا نگزد و نمیری{} کسی را فریب مده تا درد مند نشوی{} به شرر و دشمنی کسی راضی مشو {}با مردم یگانه باش تا محرم و مشهور شوی{} چالاک باش تا هوشیار باشی{}با هیچ شخص و هیچ آیینی پیمان شکنی مکن که به تو هیچ آسیبی نرسد {} راستگو باش تا استقامت داشته باشی{}فرمان خوب ده تا بهره خوب یابی{} نه به راست و نه به دروغ قسم مخور{} بی گناه باش تا بیم نداشته باشی{}دوست بسیار داشته باش تا معروف باشی{} معروف باش تا زندگانی به نیکی گذرانی {} تا حدی که میتوانی، از مال خود داد و دهش نما{} دو رو و سخن چین مباش{}هیچ کس را تمسخر مکن {} در انجمن نزد مرد نادان منشین که تورا نادان ندانند{} مطابق وجدان خود رفتار کن که بهشتی شوی{}قبل از جواب دادن فکر کن{} سپاس دار باش تا لایق نیکی باشی{}متواضع باش تا دوست بسیار داشته باشی{} مغرور و خود پسند مباش، زیرا انسان چون مشک پر باد است و اگر باد آن خالی شود چیزی باقی نمی ماند. حسن سلمانی